Sayı 1105 - Ekim 2024

Sevgili Okurlar, Dijital çağ, getirdiği sayısız kolaylık ve yenilikle hayatımızın hemen her alanını etkisi altına aldı. Teknoloji her ne kadar günlük yaşamı kolaylaştırsa da, toplumsal ilişkilerimize ve bireyler arası bağlarımıza büyük bir darbe vurduğunu da yadsıyamayız. Bireycilik her geçen gün artarken, toplumsal dayanışmanın simgesi olan “kardeşlik hukuku” göz ardı edilmeye başlandı. Ne yazık ki, modern hayatın hızla değişen şartları, bu hukuku ihmal etmemize sebep oldu. Oysa ki, bizi biz yapan, toplumumuzu güçlü ve dayanıklı kılan, bu kadim hukukun içinde saklıdır. Sebilürreşad’ın bu özel sayısında çok kıymetli imtiyaz sorumlumuz Fatih Bayhan’ın ele aldığı temel konuyu kaleme alarak, dijitalleşmenin toplumsal dayanışma üzerindeki etkileri ve bu etkilerin kardeşlik hukuku üzerindeki sonuçlarıdır. Özellikle son yıllarda hız kazanan dijitalleşme ve bireyselleşme eğilimleri, toplumun geleneksel değerlerine büyük bir darbe vurdu. Bir zamanlar aile sofralarımızda misafir ağırlamak, komşumuzun derdine derman olmak, mahallemizde yardımlaşmak temel bir yaşam biçimiyken, artık çoğumuz 0+1 ya da 1+1 tipi dairelerde kendi dünyamıza çekilmiş halde yaşıyoruz.

Özçekim kültürüyle birlikte bireysel benliğimizi ve egolarımızı ön plana çıkarırken, bilgisayar ekranlarına ve sosyal medyaya hapsolmuş durumdayız. Bu sayımızda, sadece dijitalleşmenin bireyselleşmeye olan etkilerini değil, aynı zamanda kardeşlik hukukunun bu yeni dünya düzeni içindeki yerini de derinlemesine ele alıyoruz. Dergide yer alan yazılar, dijitalleşmenin sosyolojik boyutları, bireycilik ve toplum yapısındaki çözülmeler, kardeşlik hukukunun modern dünyada nasıl ihmal edildiği ve bu ihmalin sonuçlarına dair önemli analizler sunuyor.

Özçekim kültürünün sadece bir fotoğraf karesi olmadığını, aynı zamanda insanın ruhsal dünyasını nasıl dönüştürdüğünü ve bireycilik anlayışını nasıl beslediğini çarpıcı örneklerle anlatıyor. Diğer yazarlarımızdan Erhan Harmancı, kardeşlik hukuku ve konfor bağımlılığı sendromundan, bireysel yaşam tarzının modern toplumda komşuluk ve dostluk ilişkilerine nasıl darbe vurduğunu incelerken, “dijital mahremiyet” olgusunu Derya Gülle’nin kaleminden çok net ifadelerle okuyabiliyoruz. Bununla birlikte, Sümeyra Aktaş’ın kaleminden çıkan “İhmal Edilen Kardeşlik Hukuku ve Dijitalleşmenin Bireyselleşmeye Etkisi” başlıklı yazı ise, dijitalleşme ile birlikte gelen aşırı paylaşım kültürünün kardeşlik hukukuna nasıl zarar verdiğine dair somut örnekler sunuyor. Bu yazıda, sosyal medyanın bireylerin hayatına getirdiği sayısız yarar ve kolaylıkların, toplumsal bağların çözülmesine ve bireylerin bir- birine karşı daha yabancı hissetmesine nasıl zemin hazırladığını okuyacaksınız.

Derginin ilerleyen sayfalarında ise “Kardeşlik Hukuku ve Dayanışma Geleneği: Dijitalleşmeye Rağmen Unutulmayan Değerler” başlıklı yazıda, bizi bekleyen bir umut ışığını ele alıyor. Her ne kadar dijitalleşme toplumları bireyselliğe sürüklese de, tarihsel olarak güçlü toplumsal bağlar geliştirmiş bir millet olduğumuzu, dayanışma ve kardeşlik hukukunu yeniden inşa etmenin hala mümkün olduğunu hatırlatıyor. Dijitalleşmenin sadece bir tehdit değil, aynı zamanda bir fırsat olduğunu da görmemiz gerektiğine dair bir perspektif sunuyor. Sebilürreşad olarak bu sayımızda dijitalleşme ve bireyselleşmenin toplumsal bağlar üzerindeki olumsuz etkilerine değinirken, kardeşlik hukukunu yeniden hatırlamamız ve toplumsal dayanışmayı güçlendirmemiz gerektiğine dikkat çekiyoruz. Dijital dünya ne kadar gelişirse gelişsin, kardeşliğin ve dayanışmanın insani bir ihtiyaç olduğu gerçeği asla değişmeyecek.

Bu nedenle, dijitalleşmenin getirdiği yalnızlığa ve bireyciliğe karşı, hep birlikte kardeşlik hukukumuzu hatırlamalı ve onu yeniden inşa etmeliyiz. Bu sayımızda, bireycilikten kardeşliğe, dijitalleşmeden toplumsal dayanışmaya kadar geniş bir perspektifte ele aldığımız yazılarla, toplumsal bağlarımızı yeniden güçlendirmek ve kardeşlik hukukunu hayatımıza daha güçlü bir şekilde katmak için siz değerli okuyucularımızı derin bir düşünceye davet ediyoruz